Op donderdag 19 juni kwam de dichter Piet Gerbrandy op school om te praten over zijn poëzie. De leerlingen van de 5e klas Grieks hadden in de afgelopen weken twee aan twee een gedicht van hem moeten bespreken (via het onvolprezen Google.docs!) en vergelijken met bepaalde gedeeltes uit de Ilias van Homerus. Ze konden daar bonuspunten mee verdienen voor hun toets aan het eind van het jaar, die zou gaan over de gedichten van Homerus.

Fragment uit de Ilias van Homerus

Toen Gerbrandy binnenkwam zei hij meteen dat hij zijn gedichten zelf nooit zou durven leggen naast het verhaal van de Trojaanse oorlog, zoals de oude Grieken dat hebben opgeschreven en overgeleverd, maar dat dat ook nooit zijn bedoeling is geweest: hij schrijft gewoon heel anders. Toch werd het een heel leerzame en gezellige bijeenkomst, waarbij hij achteraf zei dat hij aangenaam verrast was over de manier waarop de leerlingen zijn gedichten hadden gelezen en begrepen. Ook letterlijk verrast: soms hadden ze er dingen in gelezen, die hij er zelf nooit in had gelegd. Dat was juist een teken dat zijn gedichten geslaagd waren: ze staan op zichzelf. Wat de dichter er mee bedoeld heeft, doet er minder toe dan wat de lezer er in leest.
Zo was het voor beide partijen een vruchtbare middag!

En Homerus? Die vond het ook allemaal best. In ieder geval is het een vreugde dat zijn poëzie tot op de dag van vandaag nog gelezen en gewaardeerd wordt, ook in vergelijking met meer moderne dichters.

Afdrukken | Terug