‘Wanneer gaan we nu precies eten ?' Deze vraag werd niet door de held Odysseus gesteld, of door een van zijn altijd hongerige makkers, nee, deze opmerking viel meermalen te beluisteren uit de mond van een van onze -vooral natuurlijk naar cultuur hongerende -leerlingen. Maar toegegeven : de belofte was dat de megavoorstelling van de Odyssee - zes scènes van elk een uur lengte - onderbroken zou worden voor een smakelijke maaltijd.

Voor het echter zover was hadden we de hele cast van Griekse helden en goden al zien lijden ploeteren en feesten in de schitterende decors van het paleis van Menelaos, de woning van Kirke, de Hades en de Olympos. Prachtig geacteerde episoden, maar - vooral in de Hadesscène - veel vertelde verhalen, die misschien op meer enerverende wijze hadden kunnen worden uitgespeeld. Na het voortreffelijke diner nog een lieve verliefde Nausicaä en tot slot de meedogenloze - ‘dat is varkensbloed, echt waar ...' - vrijermoord .

Opnieuw, na het succes van Tantalos, een fascinerende voorstelling van het Appeltheater. Een zaal vol enthousiaste scholieren, kortom: een indrukwekkende prestatie. Het stuk eindigde met een knipoog naar de verhalen van Herakles. Het zou me niets verbazen als dat het volgende project zou worden. Wij zijn er dan vast weer bij. Komen we misschien eindelijk te weten of Herakles nu een god is of een mens ...

 Mark Mennema

Afdrukken | Terug